INTERCULTURELE
PRODUCTIES
PRODUCTIES
benin
cuba
georgië
jordanië
zuid-afrika »
syrië
jonge makers afrika
community arts
WIE WIJ ZIJN
TRAINING
ARCHIEF
VIDEOCLIPS
HOME
cuba
georgië
jordanië
zuid-afrika »
syrië
jonge makers afrika
community arts
WIE WIJ ZIJN
TRAINING
ARCHIEF
VIDEOCLIPS
HOME
Double U 2004
Een hedendaags dansdrama geïnspireerd op de Metropool Durban en de verbeelding van het leven van jonge vrije Zuid-Afrikanen in een stedelijke context. In een persoonlijke en vaak intieme atmosfeer laten de choreografen de delicate balans zien tussen leven en overleven, tussen verwachting en verwarring. Gebaseerd op de verhalen en ideeën van deze jonge mensen is Double U een routekaart met een route door het Zuid-Afrika tien jaar na de onafhankelijkheid door het oog van buitenstaanders. Een coproductie met Phenduka Dance Theatre en twee acteurs van het Poor Theatre in Durban. De voorstelling ging in première in het JOMBA! Festival for Contemporary Dance in het Sneddon Theatre in Durban, gevolgd door het National Theatre of Namibia, in Windhoek. De internationaal goed ontvangen productie had eenzelfde succes tijdens de Nederlandse toer.
Recensie
SPRANKELENDE AFRIKAANSE MIX VAN TEKST, ZANG EN DANS
Wat een portretten die twee zwarte acteurs van het Poor Theater in Durban. Allebei gezet en goedlachs. De een met glimmende schoenen en stropdas, de ander op blote voeten en in een hemd met kleurig Afrikaanse print.
In Double U - de nieuwste danstheaterproductie van Feri de Geus and Noortje Bijvoets - zijn ze boezemvrienden en vertegenwoordigers van post-apartheid Zuid-Afrika: gericht op de toekomst maar met een been in het verleden. Dit gebeurt enerzijds noodgedwongen - ze zijn immers nog lang niet zo welvarend als de blanken (double U=W van witte) - maar anderzijds zelfverkozen: bepaalde tradities zoals het raadplegen van de voorouders, horen erbij, zoals ook de sloppenwijken erbij horen. 'Daar kom ik vandaan', wordt er meermalen trots gezegd. De 'township' is armoede maar ook thuis, vaak ook voor hen die zich een borrel 'downtown' kunnen permitteren.
De Geus en Bijvoets presenteren al jaren intercultureel danstheater. De voorstelling die ze gedurende drie maanden in Durban hebben gemaakt is wonderwel geslaagd: ze geeft een volkomen geloofwaardig beeld van het zwarte leven in deze metropool en de theatrale vorm waarvoor ze hebben gekozen, fonkelt en sprankelt. Goed gedoseerd, geen valse sentimenten. Je merkt aan alles dat de twee acteurs en de zeven dansers volledig staan achter wat ze hier verbeelden. Dat het uit hun leven is gegrepen en niet slechts het perspectief is van de Nederlandse choreografen. Op een mooie pure danssequentie, energiek maar gespannen, volgt een gefluisterde reeks gruwelen, van honger en aids tot verkrachting en moord. Tussen het hippe clubdansen door schuifelt een zieke travestiet. Het is een complexe heksenketel daar in Durban; videobeelden en eclectische muziek onderstrepen dit. Maar hoewel overleven een strategie is om te leven, en allerlei dingen heel anders zijn, is leven ook gewoon leven, net als hier. Het overdragen van dit besef is een verdienste van Double U.
Volkskrant, 10 november 2004, Mirjam van der Linden
Wat een portretten die twee zwarte acteurs van het Poor Theater in Durban. Allebei gezet en goedlachs. De een met glimmende schoenen en stropdas, de ander op blote voeten en in een hemd met kleurig Afrikaanse print.
In Double U - de nieuwste danstheaterproductie van Feri de Geus and Noortje Bijvoets - zijn ze boezemvrienden en vertegenwoordigers van post-apartheid Zuid-Afrika: gericht op de toekomst maar met een been in het verleden. Dit gebeurt enerzijds noodgedwongen - ze zijn immers nog lang niet zo welvarend als de blanken (double U=W van witte) - maar anderzijds zelfverkozen: bepaalde tradities zoals het raadplegen van de voorouders, horen erbij, zoals ook de sloppenwijken erbij horen. 'Daar kom ik vandaan', wordt er meermalen trots gezegd. De 'township' is armoede maar ook thuis, vaak ook voor hen die zich een borrel 'downtown' kunnen permitteren.
De Geus en Bijvoets presenteren al jaren intercultureel danstheater. De voorstelling die ze gedurende drie maanden in Durban hebben gemaakt is wonderwel geslaagd: ze geeft een volkomen geloofwaardig beeld van het zwarte leven in deze metropool en de theatrale vorm waarvoor ze hebben gekozen, fonkelt en sprankelt. Goed gedoseerd, geen valse sentimenten. Je merkt aan alles dat de twee acteurs en de zeven dansers volledig staan achter wat ze hier verbeelden. Dat het uit hun leven is gegrepen en niet slechts het perspectief is van de Nederlandse choreografen. Op een mooie pure danssequentie, energiek maar gespannen, volgt een gefluisterde reeks gruwelen, van honger en aids tot verkrachting en moord. Tussen het hippe clubdansen door schuifelt een zieke travestiet. Het is een complexe heksenketel daar in Durban; videobeelden en eclectische muziek onderstrepen dit. Maar hoewel overleven een strategie is om te leven, en allerlei dingen heel anders zijn, is leven ook gewoon leven, net als hier. Het overdragen van dit besef is een verdienste van Double U.
Volkskrant, 10 november 2004, Mirjam van der Linden