
¿Ultimo? 2006
Op verzoek van de vaste Cubaanse partner Escuela Nacional de Danza Moderna y Folklórica heeft Le Grand Cru een uitwisseling tot stand gebracht met de Vooropleiding Dans in Venlo. Een voorstelling met verschillen en overeenkomsten tussen leeftijdsgenoten uit twee culturen. De Nederlandse dansers hebben twee weken op de school in Cuba meegetraind. De Cubaanse dansers hebben vervolgens een maand lang gerepeteerd en gespeeld in Nederland mede onder leiding van hoofddocent Arlai González Padin en Liesbeth Wiertz. ¿Ultimo? is een uitdrukking van beleefdheid bij de bushalte, maar als de bus komt wil niemand de laatste zijn. Regels zijn er om overtreden te worden, overal en vooral als je jong en ambitieus bent en je danser wil worden. De eerste, de beste en de mooiste.

INTERCULTURELE
PRODUCTIES
PRODUCTIES
benin
cuba
georgië
jordanië
zuid-afrika
syrië
jonge makers afrika
community arts
WIE WIJ ZIJN
TRAINING
ARCHIEF
VIDEOCLIPS
HOME
cuba
georgië
jordanië
zuid-afrika
syrië
jonge makers afrika
community arts
WIE WIJ ZIJN
TRAINING
ARCHIEF
VIDEOCLIPS
HOME

Dutch Russian Exchange
Het Jonge Harten Festival in Groningen vroeg LGC een workshop en presentatie te doen met jonge aerobics-kampioenen uit Delfzijl en uit Severomorsk in Rusland. Deze nucleaire-onderzeeërstad ligt boven de Arctische cirkel en is nog steeds verboden militair gebied. Voor Le Grand Cru een eerste ontmoeting met aerobicsdansers. Een spannend experiment waarin de Mapping-methodiek goed werkte als ijsbreker tussen de twee groepen. De presentatie in het festival werd met veel enthousiasme ontvangen in het Groningse Grand Theatre.


Recensie
"In het begin van de voorstelling zien we het contrast tussen de vrije manier van bewegen van de Nederlandse jongeren en de strikte discipline van de Cubanen. De Nederlandse dansers bewegen wild door de ruimte op muziek van Nirvana. Om de beurt dansen ze een solo, waardoor hun individualiteit wordt benadrukt. Wanneer het de beurt is aan de Cubanen, volgt een strakke choreografie, begeleidt door de strenge stem van een onzichtbare docent. Het is moderne dans, maar lijkt een militaire dril oefening. Dit effect wordt versterkt door het uniform dat ze dragen: een groen trainingspak met 'Cuba' en een rode handafdruk op de rug. Hierna volgen in rap tempo verschillende scènes..."
"Achter een spandoek met 'Hasta La Victoria Siempre' duikt een jongen op, afwisselend gekleed in Che Guevara en Balkenende T-shirt. Later blijken het twee dansers te zijn, tweelingbroers. Het publiek kan dit staaltje gezichtsbedrog wel waarderen..."
"De voorstelling eindigt met een Spaanse tekst over familie en liefde. Dat deze tekst wel in het Nederlands wordt vertaald wijst erop dat dit een sleutelmoment in de voorstelling is. De dansers op het podium zijn dan ook zichtbaar ontroerd. Het feit dat er zowel aan Cubaanse (tweelingbroers) als Nederlandse zijde (broer en zus) familieleden op het podium staan, geeft dit moment een extra lading..."
"Opvallend aan Ultimo is de professionaliteit van de dansers. De voorstelling is in korte tijd gemaakt, eigenlijk nog een werk in uitvoering. Door de sterke techniek en de uitstraling van de dansers staat er echter een stuk dat gezien mag worden. Daarnaast hebben de dansers iets kunnen proeven van elkaars cultuur; een korte doch ingrijpende ontmoeting."
Vakblad Dans, januari 2007, Hanneke Koolen
"Achter een spandoek met 'Hasta La Victoria Siempre' duikt een jongen op, afwisselend gekleed in Che Guevara en Balkenende T-shirt. Later blijken het twee dansers te zijn, tweelingbroers. Het publiek kan dit staaltje gezichtsbedrog wel waarderen..."
"De voorstelling eindigt met een Spaanse tekst over familie en liefde. Dat deze tekst wel in het Nederlands wordt vertaald wijst erop dat dit een sleutelmoment in de voorstelling is. De dansers op het podium zijn dan ook zichtbaar ontroerd. Het feit dat er zowel aan Cubaanse (tweelingbroers) als Nederlandse zijde (broer en zus) familieleden op het podium staan, geeft dit moment een extra lading..."
"Opvallend aan Ultimo is de professionaliteit van de dansers. De voorstelling is in korte tijd gemaakt, eigenlijk nog een werk in uitvoering. Door de sterke techniek en de uitstraling van de dansers staat er echter een stuk dat gezien mag worden. Daarnaast hebben de dansers iets kunnen proeven van elkaars cultuur; een korte doch ingrijpende ontmoeting."
Vakblad Dans, januari 2007, Hanneke Koolen
