INTERCULTURELE
PRODUCTIES
PRODUCTIES
benin
cuba »
georgië
jordanië
zuid-afrika
syrië
jonge makers afrika
community arts
WIE WIJ ZIJN
TRAINING
ARCHIEF
VIDEOCLIPS
HOME
cuba »
georgië
jordanië
zuid-afrika
syrië
jonge makers afrika
community arts
WIE WIJ ZIJN
TRAINING
ARCHIEF
VIDEOCLIPS
HOME
Imágenes 2000, 2001
Het eerste interculturele project van Le Grand Cru. Een drijvend vlot in de vorm van een buitenpodium is de setting voor Imágenes met dansers van de Escuela Nacional de Danza Moderna y Folklórica in Havana. Inspiratie kwam uit beelden van demonstraties, de VS boycot en andere beelden op Cuba. Als subtiele verwijzing naar het politieke systeem, is de beroemde compositie de Staat van Louis Andriessen gebruikt. Imágenes trok duizenden mensen per voorstelling, ook toen het een jaar later werd vertoond op het ITS festival in Amsterdam.
El Camino del Agua 2005
Een artistieke ontmoeting tussen jongeren uit twee culturen; dansers van de Escuela Nacional de Danza Moderna y Folklórica in Havana, Cuba, en musici van het Nederlands Jeugdstrijkorkest. El Camino del Agua is geÏnspireerd op de Afro-Cubaanse Orishas. De muziekcompositie is van Patricio Wang. De voorstelling was een publiekshit op festivals en was ook een groot succes in het Teatro Nacional in Havana. Meer dan 9000 mensen zagen deze productie.
www.elcaminodelagua.nl
www.elcaminodelagua.nl
¿Ultimo? 2006
Op verzoek van de Cubaanse partner heeft Le Grand Cru een uitwisseling tot stand gebracht met de Vooropleiding Dans in Venlo. Een voorstelling met verschillen en overeenkomsten tussen leeftijdsgenoten uit twee culturen. De Nederlandse dansers hebben twee weken op de school in Cuba meegetraind end e Cubaanse dansers hebben een maand lang gerepeteerd en gespeeld in Nederland mede onder leiding van hoofddocent Arlai González Padin en Liesbeth Wiertz. ¿Ultimo? is een uitdrukking van beleefdheid bij de bushalte, maar als de bus komt wil niemand de laatste zijn. Regels zijn er om overtreden te worden, overal en vooral als je jong en ambitieus bent en je danser wil worden. De eerste, de beste en de mooiste.
Recensies
El Camino del Agua
'...Passievol dansen echoot op het centrale plein in Rotterdam... Elegant zijn de meiden met hun gele waaiers en vuilniszakkleurige rokken. Gepassioneerd zijn de mannelijke jongens met hun ontblote torso's. Met rode inkt op hun hand drukken ze op elkaars lijf. Een feest om te kijken…een prachtig plaatje...'
Rotterdams Dagblad, 27 juni 2005
'...We worden ondergedompeld in een bad van muziek: weldadig en onthutsend. De muziek van Patricio Wang klinkt lieflijk, dan weer grimmig... Spectaculairder dan de meeste andere voorstellingen op de openingsnacht was de voorstelling met 10 Cubaanse dansers. Zij waren zo overtuigend op toneel dat men zou willen dat Nederlandse studenten dezelfde bevlogenheid etaleerden...'
Volkskrant, 25 juni 2005
'...Als special openingsact van het Internationaal Theaterschool Festival werd El Camino del Agua vertoond. De Nederlandse Feri de Geus en Noortje Bijvoets maakten dit werk met studenten van de Cubaanse Academie voor Moderne en Folkloristische Dans Gebaseerd op Afro - Cubaanse Orishas, het jeugdige enthousiasme van de dansers was aanstekelijk. De uitvoering van Patricio Wang's muziek compositie werd uitstekend uitgevoerd door het Nederlands Jeugd Strijkorkest...'
NRC Handelsblad, 27 juni 2005
'...De jonge Cubaanse dansers van El Camino del Agua hebben een diepe indruk achtergelaten…Ik zag het marcheren aan het einde. Met die mix van water en zand en het duet aan het begin van de voorstelling, dat gaf me kippenvel....'
Oerol Krantsje, 17 juni 2005
¿Ultimo?
"In het begin van de voorstelling zien we het contrast tussen de vrije manier van bewegen van de Nederlandse jongeren en de strikte discipline van de Cubanen. De Nederlandse dansers bewegen wild door de ruimte op muziek van Nirvana. Om de beurt dansen ze een solo, waardoor hun individualiteit wordt benadrukt. Wanneer het de beurt is aan de Cubanen, volgt een strakke choreografie, begeleidt door de strenge stem van een onzichtbare docent. Het is moderne dans, maar lijkt een militaire dril oefening. Dit effect wordt versterkt door het uniform dat ze dragen: een groen trainingspak met 'Cuba' en een rode handafdruk op de rug. Hierna volgen in rap tempo verschillende scènes..."
"Achter een spandoek met 'Hasta La Victoria Siempre' duikt een jongen op, afwisselend gekleed in Che Guevara en Balkenende T-shirt. Later blijken het twee dansers te zijn, tweelingbroers. Het publiek kan dit staaltje gezichtsbedrog wel waarderen..."
"De voorstelling eindigt met een Spaanse tekst over familie en liefde. Dat deze tekst wel in het Nederlands wordt vertaald wijst erop dat dit een sleutelmoment in de voorstelling is. De dansers op het podium zijn dan ook zichtbaar ontroerd. Het feit dat er zowel aan Cubaanse (tweelingbroers) als Nederlandse zijde (broer en zus) familieleden op het podium staan, geeft dit moment een extra lading..."
"Opvallend aan Ultimo is de professionaliteit van de dansers. De voorstelling is in korte tijd gemaakt, eigenlijk nog een werk in uitvoering. Door de sterke techniek en de uitstraling van de dansers staat er echter een stuk dat gezien mag worden. Daarnaast hebben de dansers iets kunnen proeven van elkaars cultuur; een korte doch ingrijpende ontmoeting."
Vakblad Dans, januari 2007, Hanneke Koolen
'...Passievol dansen echoot op het centrale plein in Rotterdam... Elegant zijn de meiden met hun gele waaiers en vuilniszakkleurige rokken. Gepassioneerd zijn de mannelijke jongens met hun ontblote torso's. Met rode inkt op hun hand drukken ze op elkaars lijf. Een feest om te kijken…een prachtig plaatje...'
Rotterdams Dagblad, 27 juni 2005
'...We worden ondergedompeld in een bad van muziek: weldadig en onthutsend. De muziek van Patricio Wang klinkt lieflijk, dan weer grimmig... Spectaculairder dan de meeste andere voorstellingen op de openingsnacht was de voorstelling met 10 Cubaanse dansers. Zij waren zo overtuigend op toneel dat men zou willen dat Nederlandse studenten dezelfde bevlogenheid etaleerden...'
Volkskrant, 25 juni 2005
'...Als special openingsact van het Internationaal Theaterschool Festival werd El Camino del Agua vertoond. De Nederlandse Feri de Geus en Noortje Bijvoets maakten dit werk met studenten van de Cubaanse Academie voor Moderne en Folkloristische Dans Gebaseerd op Afro - Cubaanse Orishas, het jeugdige enthousiasme van de dansers was aanstekelijk. De uitvoering van Patricio Wang's muziek compositie werd uitstekend uitgevoerd door het Nederlands Jeugd Strijkorkest...'
NRC Handelsblad, 27 juni 2005
'...De jonge Cubaanse dansers van El Camino del Agua hebben een diepe indruk achtergelaten…Ik zag het marcheren aan het einde. Met die mix van water en zand en het duet aan het begin van de voorstelling, dat gaf me kippenvel....'
Oerol Krantsje, 17 juni 2005
¿Ultimo?
"In het begin van de voorstelling zien we het contrast tussen de vrije manier van bewegen van de Nederlandse jongeren en de strikte discipline van de Cubanen. De Nederlandse dansers bewegen wild door de ruimte op muziek van Nirvana. Om de beurt dansen ze een solo, waardoor hun individualiteit wordt benadrukt. Wanneer het de beurt is aan de Cubanen, volgt een strakke choreografie, begeleidt door de strenge stem van een onzichtbare docent. Het is moderne dans, maar lijkt een militaire dril oefening. Dit effect wordt versterkt door het uniform dat ze dragen: een groen trainingspak met 'Cuba' en een rode handafdruk op de rug. Hierna volgen in rap tempo verschillende scènes..."
"Achter een spandoek met 'Hasta La Victoria Siempre' duikt een jongen op, afwisselend gekleed in Che Guevara en Balkenende T-shirt. Later blijken het twee dansers te zijn, tweelingbroers. Het publiek kan dit staaltje gezichtsbedrog wel waarderen..."
"De voorstelling eindigt met een Spaanse tekst over familie en liefde. Dat deze tekst wel in het Nederlands wordt vertaald wijst erop dat dit een sleutelmoment in de voorstelling is. De dansers op het podium zijn dan ook zichtbaar ontroerd. Het feit dat er zowel aan Cubaanse (tweelingbroers) als Nederlandse zijde (broer en zus) familieleden op het podium staan, geeft dit moment een extra lading..."
"Opvallend aan Ultimo is de professionaliteit van de dansers. De voorstelling is in korte tijd gemaakt, eigenlijk nog een werk in uitvoering. Door de sterke techniek en de uitstraling van de dansers staat er echter een stuk dat gezien mag worden. Daarnaast hebben de dansers iets kunnen proeven van elkaars cultuur; een korte doch ingrijpende ontmoeting."
Vakblad Dans, januari 2007, Hanneke Koolen